Bóm batterí, fínt flotterí og dirrindí í dag.
Lillivilli þrösturinn tístir lítið lag.
Ljómandi liljur sýna sinn lit.
Blómsturvellir vakna til vits.
Það er komið yndislegt vor.
Öggulitli Álfurinn
Íkornar og kornírar syngja í kór.
Raula sitt vorlag lausir við slór.
Vorið er vorlegasti vorlagatíminn.
Þetta er yndislegt vor.
Í skóginum leikum við með kaninku fjöld...
Því miður fáið þið ekki að sjá þessa mynd.
Myndin sem þið sjáið er einkar óþægileg.
Ef þið viljið sjá mynd um hamingjusaman álf
eru ennþá laus sæti í hinu lélega bíóinu.
Ef þið viljið sögu um klóka
og krúttlega munaðarleysingja,
dularfulla eldsvoða, brjálaðar blóðsugur,
ítalskan mat og leynireglur...
Verið þá kyrr meðan ég leiði ykkur í gegnum
sögu Baudelaire-barnanna.
Ég heiti Lemony Snicket
og það er mín sorglega skylda að greina frá þessari sögu.
Fjóla Baudelaire var sú elsta
og einn besti fjórtán ára uppfinningamaður heims.
Þeir sem þekktu hana vissu að hún hefði uppgötvað eitthvað
þegar hún batt síða hárið sitt upp.
Í heimi gleymdra hluta og efniviðs í rusli
fann Fjóla alltaf eitthvað.
Hún breytti því í hvað sem er við hvaða tilefni sem er.
Enginn var betur fallinn til að prófa uppfinningarnar en bróðir hennar.
Kláus Baudelaire, miðbarnið,
dýrkaði bækur.
Hann dýrkaði það sem hann lærði af þeim.
Baudelaire-foreldrarnir áttu gríðarstórt bókasafn á setrinu.
Herbergi með þúsundum bóka um allt mögulegt.
Kláusi leið aldrei betur
en þegar hann eyddi heilum degi í að sjúga í sig fróðleikinn.
Hann mundi allt sem hann las.
SKRIÐKVIKINDI UNDIRDJÚPANNA
Sunna, sú yngsta, hafði áhuga á öðru.
Hún vildi bíta í allt og var með fjórar beittar tennur.
Þeir voru fáir hlutirnir sem hún vildi ekki bíta í.
Sunna var á þeim aldri
þegar allt hljómar eins og tómt bull.
Til dæmis:
Sem þýðir eflaust:
Sjáið dularfullu veruna sem myndast í þokunni.
Eða kannski:
Hvers vegna er bankamaður eins og herra Poe að vaða sandinn
til að finna okkur hérna á ströndinni?
Börnin góð... Ég verð að segja ykkur
frá óheppilegu atviki.
Mig tekur það sárt. Foreldrar ykkar létust í eldi
sem grandaði öllu setrinu.
Ef þið hafið misst einhvern sem er ykkur kær
kannist þið við þessa tilfinningu.
En ef ekki...
Þá getið þið ekki ímyndað ykkur hana.
Enginn vissi hvað olli eldsvoðanum.
Við félagarnir höfum rannsakað málið eftir bestu getu.
Við komumst að því að eldurinn kom úr mikilli fjarlægð
með ljósbroti og samleitni ljóss.
Á örfáum augnablikum varð setrið alelda.
Upptök eldsins voru ekki það eina dularfulla
því börnin fundu nú ýmsar nýjar ráðgátur.
Hver fjölskylda á leyndarmál. Dyr sem aldrei voru opnaðar.
En nú sá Kláus...
hvernig lítil uppgötvun gat fyllt höfuð hans spurningum.
Hvers vegna var sjónauki falinn í skrifborði föður hans?
Gætu fleiri leyndarmál um líf foreldra þeirra komið í ljós?
Hann óttaðist að hann gæti aldrei fundið svörin.
Svo skyndilega...
urðu Baudelaire-börnin Baudelaire-munaðarleysingjarnir.
Ég reyndi að vara ykkur við þessu.
Nú getið það farið úr bíóinu,
flugvélinni eða stofunni. Hvar svo sem þessi mynd er sýnd.
Það er ekki um seinan að sjá myndina um káta álfinn.
Já, fylgið mér.
Sem forstjóri Prett-almennra
og fjárhaldsmaður foreldra ykkar
verð ég að geyma auðæfin þar til þið verðið fjárráða
og því farið þið í fóstur til nánasta ættingja ykkar.
Nú farið þið til hins elskulega Ólafs greifa
sem á heima hér í borginni og mjög nálægt ykkur.
"Nánasti ættingi" á ekki við um vegalengd.
Við þekkjum engan Ólaf greifa.
Jú, vitaskuld. Hann er fjarskyldur frændi frænda í fjórða ættlið.
Einhver hefur týnt heila.
Hann er leikari. Er það ekki spennandi?
Þið eruð heppin.
Slíkt örlæti er sjaldgæft hjá fólki í hans starfi.
Þá erum við komin að nýja heimilinu ykkar.
Er þetta ekki indælt?
Halló.
Þið hljótið að vera Baudelaire-börnin.
Slysið var skelfilegt
en það er gaman að fá ykkur.
Velkomin. Ég er Strauss hæstaréttardómari.
Ég er Fjóla og þetta eru Kláus og Sunna.
Poe, Prett-almennum.
Hvað segir þú gott? -Allt það besta.
Húsið þitt er svo fallegt. -Þakka þér fyrir.
Þið megið koma í heimsókn hvenær sem ykkur sýnist.
Heimsókn? -Býrð þú ekki með Ólafi greifa?
Bý ég með... Ólafi greifa? Nei.
Nei, alls ekki. Við erum nágrannar.
Við skulum sofa úti.
Skakk í bæinn.
Við höfum ekki allan daginn. Drífið ykkur inn.
Jæja... Halló, halló, halló.
Ég er hinn elskulegi Ólafur greifi.
Velkomin á mitt hupplega heimili.
Megið þið finna huggun í hlýlegum kviði...
þess dúnmjúka skúfs.
Eða eins og Forn-Grikkir hefðu eflaust sagt...
Munaðarlausius... Heimilus... Og eitthvað meira.
Tónlistin hækkar hægt og rólega.
Ég enda á hægri fæti með glæsibrag.
Ekki það sem ég ætlaði mér en þið skiljið hugmyndina.
Mín kæra...
FJÓLA, KLÁUS, EITTHVAÐ
Fjóla.
Minn er heiðurinn.
Komdu sæll.
Þetta hlýtur að vera Kláus.
Hinn ungi Kláus.
Vinstri hliðin er mun betri.
Og...
Hvað er nú þetta?
Ég heiti Sunna.
Fyrirgefðu, ég skil ekki apamál.
Banani.
Ég er ekki api.
Sunna er systir okkar.
Þið eruð svo hnuggin.
Hvers vegna eruð þið döpur?
Foreldrar okkar létust.
Já, auðvitað. Það er voðalegt.
Ég skal reyna þetta einu sinni enn.
Komdu með línuna aftur meðan hún er fersk í huganum.
Foreldrar okkar... létust?
Þvílíkur blábjáni.
Herra Poe.
Ég mun ala upp þessa munaðarleysingja
eins og ég vildi virkilega gera það.
Þú kallar þetta fórn og byrði
en það er ekki rétt. Þú ættir að skammast þín.
Hugmyndin ein.
Hvar skrifa ég undir til að fá pening... Ég meina börnin.
Þú færð forræði yfir þeim
eftir vitnaleiðslur á fimmtudaginn.
Hvað á ég að gera við þau í millitíðinni?
Hvað áttu við?
Ég á við... Ferðu í líkamsrækt?
Þú ert í fínu formi.
Það er best að fara aftur í bankann.
Má ekki bjóða þér aðeins í glas?
Viltu púrtvín eða skyndikaffi?
Ég ætti að geta... -Seinna þá.
Þið hringið ef... -Það er allt í lagi.
Ef þið viljið spyrja...
Ég veit að lítilfjörleg heimkynni mín
eru ekkert á við Baudelaire-setrið
en bráðlega fæ ég slatta af peningum
og ég held að þetta verði
ansi fallegt þegar ég hef gengið frá því máli.
Eigum við ekki að skoða grenið?
Þetta er stofan.
Þetta er eldhúsið.
Ég veit hvað þið eruð að hugsa.
Hér vantar alla ást og umhyggju.
Vonandi fenguð þið sprautur við mænusótt, taugaveiki og malaríu.
Þetta er skemmti- eða leikherbergið.
Við gerum fljótlega við þakið.
Ertu nokkuð lofthrædd?
Hugsið ykkur. Lofthræddur api.
Hér er leikhúsið mitt. Þessa leið.
Hvað er þarna uppi?
Turninn.
Þangað megið þið aldrei fara.
Ekki undir neinum kringumstæðum.
Hér getið þið sofið ef tími gefst. Góða nótt.
En sólin er enn á lofti. -En sólin er enn á lofti.
Kannski tókuð þið ekki eftir því
en fyrstu kynni eru oft ekki áreiðanleg.
Kláusi líkaði ekki við Sunnu þegar hún var nýfædd
en þau urðu bestu vinir þegar hún var sex vikna.
Þau voru tímum saman að kasta og grípa.
En hvað Ólaf greifa varðar...
Munaðarleysingjar.
Þá höfðu þau rétt fyrir sér.
Á hverjum morgni skipaði Ólafur greifi börnunum
að vinna ýmisleg skelfileg húsverk.
Að því loknu fór hann í dularfullu kytruna sína.
Þótt ástandið virtist óheppilegt
versnaði það.
Ég vaknaði í ísbaði í Baja
og sá að stúlkurnar höfðu stolið nýranu úr mér.
Nei!
Hugsið ykkur hvað mér brá.
Munaðarleysingjar, þetta er leikhópurinn minn.
Leikhópur, munaðarleysingjar. -Þau virðast ekki rík.
Ljótt og lítið fólk.
Hvers vegna eruð þið ekki að elda dinner handa okkur?
Dinner?
Það er franska orðið yfir kvöldmat.
Það stendur aftan á. Snúðu listanum við.
Nr. 172: Dýrindismáltíð. -Við borðum klukkan átta.
Við viljum fá þögn á meðan við æfum.
Við höfum aldrei eldað.
Klukkan er hálfátta. -Klukkan átta.
Þau fá pasta.
Við skulum byrja á því að velja í hlutverk.
Jæja... Hver getur leikið...
myndarlegasta greifa í heimi?
Viltu gera það, herra?
Gott og vel.
Puttanesca-pasta, sem þýðir "ekkert hráefni" á ítölsku.
Þetta er frábært.
Hjálpaðu okkur, Sunna.
Ég redda því.
Okkur vantar pott. -Enginn pottur.
Og sigti. -Ekkert sigti.
Þakka þér fyrir.
Mín var ánægjan.
Og sósupott.
Þetta kalla ég "Rafmagnsstólinn".
Þú þarft kannski að auka kraftinn.
Er einhver þarna?
Sigti. Frábært.
Ertu búin að finna pottinn, Sunna?
Hér er hann.
Þetta er ekki pottur.
Þetta er hrákadallur.
Hrákadallur? Áttu við...
Þvoum hann tvisvar.
Jæja?
Þetta er mjög gott.
Klukkan er orðin.
Við skulum hverfa aftur í fornöld
þegar risaeðlurnar réðu ríkjum á jörðinni.
Baudelaire-munaðarleysingjar. Komið að upplýsingaborðinu.
Hvað viltu?
Það er kominn matur.
Puttanesca.
Hvað kallaðir þú mig?
Þetta er pasta. Puttanesca-pasta.
Hvar er steikin?
Steikin?
Já, nautasteikin.
Það er sænska orðið yfir steikt nautakjöt.
Þú sagðist aldrei vilja nautasteik.
Heimurinn er fullur af munaðarleysingjum
sem vilja synda yfir teiknibóluhaf
til þess eins að standa í skugga afreka minna.
En mér er alveg sama um þau öll.
Ég kaus að opna hjarta mitt
fyrir þessum tveimur fallegu börnum
og viðbjóðslega prímatanum þeirra.
Það eina sem ég vil er að þið gerið allt sem mér dettur í hug
á meðan ég sólunda auðæfum foreldra ykkar.
Nei. -Þú litli...
Láttu hann vera, páfagaukafés.
Ég bít þig ofar.
Ekki stríða mér.
Þú ert klikkaður.
Nú kenni ég ykkur að sýna virðingu.
Slepptu henni.
Þú ert ófreskja.
Þið sáuð það öll. Drengurinn datt.
Þú færð ekki krónu fyrr en Fjóla verður átján ára.
Ekki það?
Segir hver? -Þannig eru lögin. Flettu því upp.
Nú hringjum við í herra Poe.
Er það já?
Þið valdið mér miklum vonbrigðum.
Hvar vorum við?
Ertu ómeiddur? -Nei.
Hvað ertu að gera?
Ég er að fara. -Hvert?
Heim.
Nú er þetta heimilið okkar.
Þetta er ekki heimili.
Heimili er þar sem foreldrar koma manni í háttinn.
Þeir kenna manni að hjóla
og verða klökkir fyrsta skóladaginn.
Þetta er ekki heimilið mitt.
Hvernig gátu þau gert okkur þetta?
Þetta er vont fólk.
Ég var að tala um mömmu og pabba.
Þú hugsar það líka.
Hvernig gátu þau þetta? Þau gengu aldrei frá okkar málum.
Kannski gerðu þau ráð fyrir þessu.
Það er greinilegt.
Manstu þegar þau fóru til Evrópu?
Við töldum þau hafa stungið af því þau skrifuðu aldrei.
En bréfið frá þeim týndist bara í pósti.
Okkur leið illa vegna allra ljótu hugsananna.
Þetta er alveg eins.
Það er ekki satt. -Hvers vegna ekki?
Því þau eru ekki í Evrópu og þau koma aldrei aftur.
Verður eitthvað eins og heimilið okkar?
Griðastaður.
Það er lítið skjól í háskalegum heimi.
Eins og vin í eyðimörk eða eyja á úfnum sjó.
Börnin nutu kvöldsins á griðastaðnum sínum.
Ég sé það.
En í hjörtum sínum vissu þau af erfiðleikunum sem biðu.
Það var harður heimur sem hægt er að lýsa með tveimur orðum.
Forræði samþykkt.
Forræðisskírteini
Þakka þér fyrir, herra. Ánægjuleg viðskipti.
Börnin góð, ég var að fara yfir ástandið okkar
og ég veit að ég hef verið frekar fráhverfur ykkur.
Það er langt orð sem þýðir...
Að þú sért durtur?
Nei, strangur en sanngjarn.
Nú erum við orðin fjölskylda og ég skal bæta fyrir það.
Ég skal vera fullkominn pabbi.
Nú veit ég. Fáum okkur gotterí.
Gos, gos og banani.
Bíttu í mig.
Skilið.
BENSÍNSJOPPAN SÍÐASTI SÉNS
Fjóla.
Hvað varð um læsinguna?
LÖG UM FORRÆÐI OG ERFÐARÉTT
Halló. Ég er í saklausri bílferð í sveitinni
með börnunum mínum sem ég elska.
Er þessi klukka rétt?
Hvað er þetta?
Þetta er lestaráætlun.
Kíví og melóna. Uppáhaldið mitt.
Drífum okkur.
Hann tók lyklana. -Prófaðu allt.
Íkornar og kornírar syngja í kór...
Ólafur greifi? Þetta er Poe.
Ég hringi vegna spurningar þinnar um erfðaréttinn.
Guði sé lof, herra Poe. -Hver er þetta?
Fjóla. Við erum í bílnum hans.
Halló, Fjóla. Hvar er Ólafur?
Hann er ekki hérna. -Ert þú að keyra?
Bíllinn er á lestarteinum og lestin er að koma.
Því miður heyri ég ekki neitt. Ég er við hliðina á lest.
Lestin klessir á okkur.
Ég heyri ekki neitt vegna lestarinnar.
Ég hringi í þig þegar ég kem aftur í bankann.
Þú last bók um lestir.
Hvað getum við gert?
LESTIR OG EIMREIÐAR
SKIPTISPORABÚNAÐUR
Skiptisporin.
Þarna.
Það er of langt í burtu.
Við hljótum að geta togað í þetta.
Það er ekkert þarna. -Það er alltaf eitthvað.
Sunna, bíttu hausinn af þessum álfi.
Mín er ánægjan.
Fljót, reynum aftur.
Ég næ þessu.
Ég vil ekki ýta á eftir þér...
Glæsilegt skot. -Takk, togaðu nú.
MYNDIR MÁNAÐARINS LON CHANEY
Herra Poe,
getum við ekki rætt þetta eins og menn?
Því miður, Ólafur greifi. Góðir foreldrar leyfa ekki börnum
á þessum aldri að keyra.
Hann reyndi að drepa okkur. -Við skulum ekki ýkja þetta.
Bíllinn var ekki í gír.
Má ég aðeins ræða
við börnin í einrúmi?
Bless, krakkar.
Þetta var gaman.
Ég næ ykkur,
hvert sem þið farið og hvað sem þið gerið.
Þið eruð dauðans matur.
Taktu þau, herra Poe.
Áður en ég missi stjórn á mér.
Að sigrast á þessum hæfileikalausa óþokka
gæti virst hefðbundið fyrir þessa krakka.
En þau nutu sigursins
á leið að nýja heimilinu.
Þau vissu ekki hvað beið þeirra
en þó reyndu þau að vera bjartsýn
um að næsti forráðamaður yrði betri en sá fyrri.
Eða að hann reyndi ekki að láta lest kremja þau.
Veistu hvernig vísindamaður hann er?
Ég var að sjá um ykkar mál
og hafði ekki tíma til að blaðra. -Halló.
Jesús minn eini.
Þú hlýtur að vera Fjóla.
Manstu eftir mér?
Líklega ekki því þú varst svo ung.
Ég hef aldrei hitt Kláus. Hvað segir þú gott?
Þú ert sterkur eins og kyrkislanga frá Burma.
Og Sunna litla.
Þú ert alveg eins og móðir þín.
Þakka þér fyrir, herra Poe. Nú skal ég taka við þeim.
Kannski ætti ég að fylgja þeim inn. -Já, endilega.
Þú getur hjálpað við að plokka bandormana úr slímslöngunni.
Þið munið að ef þið þurfið að ná í mig
getið þið haft samband gegnum síma eða símbréf.
Vertu sæll.
Þarna náðum við að losna við hann.
Komið inn, tíminn er naumur og við verðum að pakka niður.
Pakka niður?
Sagðir þú pakka niður?
Já, við verðum að pakka öllum tækjunum niður.
Svo verðum við líka að taka föt með okkur.
Svo merkjum við alla snákana sem við tökum.
Tökum hvert?
Sagði ég ekki að við værum á leið til Perú? -Nei.
Við förum til Perú á morgun. Er það ekki spennandi?
Fylgið mér á skriðdýrasafnið.
Velkomin á þetta fábrotna heimili.
Vitið þið eitthvað um snáka?
Aðeins það sem ég hef lesið í bókum.
Nei, ekki mikið.
Hér er eitt og annað sem hefur aldrei verið skráð í bók.
Nú geng ég frá þeim stóra
og kynni ykkur fyrir vinum mínum.
Hérna...
Þetta er tvíhöfða kóbraslangan. -Þú ert klókur.
Er það hann eða hún?
Ég hef ekki hugmynd. Það er ókurteisi að spyrja.
Þarna er þríeygða kartan frá Tíbet.
Hún er endalaust að kyrja Om-Ribbit.
Nú verðið þið að sjá nýjustu uppgötvun mína.
Fann hann í Tansaníu.
Þetta er einstakur banvænn höggormur.
Aðeins við Gústaf, aðstoðar- maður minn höfum séð hann.
Afsakið. Borðinn festist í ritvélinni.
Ég þarf aðeins að laga þetta.
Svona.
Jæja...
Hvar var ég?
Alveg rétt, árás banvæna höggormsins.
Engar áhyggjur. Þetta er allt í lagi.
Hann getur ekki skaðað ykkur.
Gat banvænn höggormur ekki skaðað hana?
Alls ekki.
Hann er ljúflingur.
Eitt besta og vinalegasta dýrið í öllu dýraríkinu.
Þetta er rangnefni.
Ég kalla hann þetta til að stríða oflátungunum
í skriðdýrasamtökunum.
Hvers vegna förum við til Perú, Monty frændi?
Í morgun hugsaði ég
hvert við gætum öll farið.
Mér datt Perú í hug. Þar eru snákar.
Hvers vegna verðum við að fara eitthvað?
Vissir þú að snákar óttast þig meira en þú óttast þá?
Fáir vita það.
Þegar snákum er ógnað leita þeir skjóls
sem er hljóðlátt, öruggt og afskekkt.
Þeir finna sér griðastað þar sem þeir eru óhultir.
Þess vegna Perú.
Ég sá svona sjónauka hjá...
Við höfum nægan tíma til að spjalla saman.
Nú vantar mig uppfinningamann,
bókaorm
og bítara.
Getið þið hjálpað mér?
Tennurnar mínar eru til þjónustu reiðubúnar.
Hæst á Hálendinu í Tay-árfarvegi
reið George Campbell út á sólskinsdegi.
Með söðul og beisli hann arkaði af stað.
Heim kom svo klárinn en hans var saknað.
Hvað sagði ég um þetta, Petúnía?
Hún heldur að ég sé tré.
Ég kannast við þetta lag.
Foreldrar okkar sungu það.
Auðvitað. Ég söng þetta líka fyrir börnin mín.
Áttir þú börn? -Vitaskuld.
Og eiginkonu og heimili.
Svo kom eldsvoðinn.
Eldsvoði?
Ég þekki betur en aðrir hvernig ykkur líður.
En þetta verður allt í lagi.
Við verðum á meðal fólks
sem skilur okkur.
Fólks sem kann að meta einstök börn sem geta lesið, fundið upp hluti
og bitið.
Hvers vegna gerir þú þetta fyrir okkur?
Er það ekki verk fjölskyldunnar?
Því fóru Baudelaire- börnin til Perú
og skemmtu sér vel með nýja
og góða forráðamanni sínum.
Endir.
Ég vildi að ég gæti skrifað þetta.
Það væri svo ljúft ef sagan endaði hérna.
En það er ekki mitt verk að búa til góð endalok.
Ég á að segja rétt frá atburðunum
í lífi hinna óheppnu Baudelaire-barna.
Þótt það sé sárt
verð ég að játa að vandræðin voru rétt að byrja.
Þau byrjuðu með tveimur hljómum.
Halló.
Ég er að leita að doktor Montgomery Montgomery.
Ég heiti Stefanó
og er ítalskur maður.
Ég kom til að aðstoða hann eins vel og ég get.
Auk þess á ég að hjálpa honum og fylgjast vel með.
Þú ert Ólafur greifi.
Hvernig getur þú sagt svona lagað?
Ég hef aldrei hitt þennan Ólaf greifa
og ef ég hefði hitt hann
væri hann eflaust allt öðruvísi en ég.
Þú ert Ólafur og við hleypum þér ekki inn.
Þið ættuð að endurskoða þessa tilgátu ykkar.
Þess vegna ættuð þið aldrei að hlaupa með hnífa.
Það var vel mælt, herra Stefanó.
Þú komst að mér að kenna þeim.
Þakka þér fyrir að koma með svo stuttum fyrirvara.
Það var ekkert.
Gústaf hringdi og sagðist vera veikur fyrir klukkustund.
Hann gæfi hvað sem er til að vera hérna núna.
Guði sé lof að þú varst laus.
Ef ég má vera smeðjulegur, þá er ég mikill aðdáandi.
Þú hefur haft mikil áhrif á rannsóknir mínar
í sædýrasafninu í Monterey,
þar sem ég rannsaka sæsnáka.
Það eru virkilega hviklynd kvikindi. -Ættum við...
Ég hef verið bitinn 43 eða 700 sinnum.
Einkum í andlitið. Mikið af þessu er gert af lýtalæknum.
Þeir stóðu sig mjög vel
þótt yfirvaraskeggið sé skakkt.
Ekki trúir þú þessu?
Gætu börnin hjálpað mér með farangurinn minn?
Taugakerfið í mér er lamað vinstra megin.
Að sjálfsögðu. -Monty frændi...
Svona nú.
Við skulum ekki vera dónaleg við gestinn. Áfram nú.
Hvað er hann að bralla? -Ég veit það ekki.
Slíkir þorparar koma aldrei til sögunnar á góðum tíma.
En Ólafur birtist
þegar börnin voru að komast að leyndarmálum Montys
og Kláus þoldi það ekki.
Hlustaðu á mig, Fjóla.
Pabbi átti alveg eins sjónauka og Monty.
Það er bara tilviljun.
Nei, það eru ástæður fyrir öllu.
Börnin hjálpa okkur mikið með rannsóknirnar í Perú.
Hefur þú reynslu af börnum?
Börn eru furðuleg og framandi fyrir mér.
Ég var aldrei barn.
Ég veit að þau eru mikilvægur hluti af vistkerfinu.
Við náum ekki að tala við Monty og verðum að senda skilaboð.
Ég sé um það.
Ég var að gefa múrenuálnum
og auðvitað varð ég of góður með mig.
Það þarf ekki meira en eitt skipti.
Aðeins einu sinni.
Ég bauð honum síld með munninum á mér.
Menn frá Lifandi-vísindum
tóku myndir af öllu saman.
Margir vita þetta ekki um múrenuna
en flestir halda að svona áll sé ekki ýkja sterkur.
Vissulega hlýtur hann að hafa sinn styrk
en hvernig togaði hann heilt andlit niður í helli?
Til að gera langa sögu stutta: Ég fékk kafaraveiki og fór í lýtaaðgerð.
En mér skilst að Perú sé virkilega fallegt land.
Strendurnar og fólkið.
Þægileg lög um forræði.
SVIKARI.
Þægileg lög um forræði?
Sagði ég það?
Bölvað taugaeitrið.
Þú ert fæddur sögumaður, Stefanó.
Ekki satt, krakkar?
Værir þú til í að mjólka Petúníu fyrir mig?
Mjólka Petúníu? Nú, sjáðu til...
Gæti ég ekki...
Ekkert mál. Ég skal gera það.
Ég var kallaður Dónald gamli í mjólkurbúinu
því ég mjólkaði allan daginn.
En það er erfitt að finna litlu júgrin á þeim.
Þú skalt taka hana
og byrja fjörið án mín.
Ég verð að athuga hvort ég hafi gleymt mjaltavélinni.
Ég prófa þetta.
Er hann enn að horfa?
Já.
Ekki horfa á mig. Þú skalt þykjast tala við Kláus.
Ég fékk skilaboðin en ég vissi þetta.
Var það? -Já.
Múrenan étur ekki síld. Hún er of sölt.
Sáuð þið hann athuga pokann
með öllu snákaeitrinu mínu?
Það er rétt hjá ykkur. Stefanó er svikari.
Já.
Hann er frá Skriðdýrafélaginu
og vill stela höggorminum.
Nei, Monty frændi...
Er allt búið?
Ég hlakkaði til þess að mjólka hana.
Er ekki kominn háttatími, krakkar?
Ekki spurning.
Við verðum að vakna snemma á morgun.
Farið að lúra.
Góða nótt.
Ef þið verðið óróleg í nótt
er ég í næsta herbergi og ég sef ekki fast.
Reyndar sef ég varla.
Ertu með gangaleyfi?
Ég hélt ekki.
Ég mun sakna þín svo mikið, Petúnía.
Þú ert góð stelpa, er það ekki?
Svo góð stelpa.
Já, það ertu.
Andlát ástvinar er alltaf undarlegt.
Monty frændi?
Það er eins og að ganga upp tröppur í myrkri
og halda að það sé eitt þrep eftir.
Fóturinn stígur á loftið
og skyndilega finnur maður fyrir skuggalegri undrun.
Monty frændi?
Börnin syrgðu ekki aðeins frænda sinn
heldur einnig vonina um að finna heimili.
Með illsku hins grimma leikara
var sú von að hverfa hægt og rólega.
Mér finnst ég bera ábyrgð á þessum harmleik.
Ég hefði átt að vara hann við
því banvæni höggormurinn er hættulegasta dýr jarðar.
Ég ætti að vita það. Ég uppgötvaði hann.
Hvað áttu við? -Lögregluþjónn?
Búrið er opið, snákurinn er horfinn og gaurinn dauður.
Hver vakti mig klukkan níu vegna svo auðvelds máls?
Það er ekki spurning. Þetta er höggormsbit.
Það er greinilegt. Þakka þér fyrir.
Banvæni höggormurinn gat ekki drepið hann.
Hann er eitt ljúfasta og vinalegasta dýr jarðar.
Má ég sleppa pappírsvinnunni?
Það er fyrir bestu.
Börnin hafa þolað meira en nóg.
Er ekki slæm hugmynd að breyta áætlunum þeirra?
Við ætluðum að fara til Perú á morgun og fáum miðana ekki endurgreidda.
Nei! -Hvað segir þú?
Það gæti verið þeim fyrir bestu.
Fyrir bestu. Þakka þér fyrir.
Ég sé um þetta.
Eftir að hafa talað við vitnin
hef ég komist að þessu um ráðagerð barnsins.
Hin hugrakka Sunna hóf leikinn hérna
og fór með miklu öryggi að banvæna höggorminum.
Þetta er Ólafur greifi og læknirinn er vinur hans.
Hann reyndi að myrða okkur með lest.
Hvar ætti hann að fá lest? -Hvar gæti ég fengið lest?
Hættið þessu rausi.
Herra Stefanó er ekki líkur Ólafi greifa.
Um hvaða fallega Ólaf eru allir að tala?
Ólafur greifi var sá sem gat ekki séð nógu vel um börnin.
Hvað með húðflúrið á honum?
Ólafur er með auga á ökklanum.
Allt fyrir börnin.
Þarna sjáið þið það. Allt tandurhreint.
Hann er leikari og hefur sett farða yfir þetta.
Læknir, hjálpaðu mér að fylgja þeim að bílnum.
Nei, herra Poe. -Nei, herra Poe.
Vitnin voru öll sammála um eitt.
Hljóðið sem þau heyrðu var svo óvænt og undarlegt
að það ásækir þau enn þann daginn í dag.
Skrambinn, þetta var svo sniðug persóna.
Lillivilli þrösturinn tístir lítið lag.
Trúið mér,
lögreglan er að leita að herra Stefanó.
Augabrúnalausu smettinu og óhúðflúraða ökklanum.
Ítalski ógnvaldurinn.
Þótt þau væru enn með grunlausum manni
fögnuðu börnin því að hafa komið upp um Ólaf greifa
meðan þau fóru yfir jökulkalt Sorgarfljótið.
En Kláus hugsaði ekki mikið um yfirborð hlutanna.
Hann vissi að eitthvað lægi undir ferðalaginu
þótt einu vísbendingarnar væru sjónauki,
vitneskjan um annan eldsvoða og tvö orð á litlum miða.
Jósefína frænka.
Aldrei heyrt um hana.
DAMÓKLESARHÖFN
Er ekki skrýtið að ættingjar okkar séu ekki skyldir okkur?
Jósefína frænka?
Baudelaire-börnin,
eruð þetta þið? -Já.
Það er gott.
Komið inn
áður en fellibylurinn Hermann skellur á.
Mikið ertu orðin stór, Fjóla. -Halló.
Komið inn, fljótt.
Hvað? -Hvað er að?
Ekki svona fljótt.
Þið gætuð dottið um mottuna
og misst höfuðið.
Verið því fljót
en ekki of fljót.
Afsakið hvað það er kalt hérna.
Stundum verður svo kalt að ég þoli það ekki.
Á ég að hækka á ofninum, Jósefína frænka?
Ég kveiki aldrei á ofnum því þeir gætu sprungið.
Þið megið alls ekki nota hurðarhúnana í húsinu.
Þrýstið á hurðirnar og þá opnast dyrnar.
Hvers vegna?
Hurðarhúnarnir gætu brotnað í milljón búta
og einn þeirra gæti lent í auganu á mér.
Hún hefur heimsótt Klikkaðabæ.
Delmó er ekki orð.
Við verðum að kenna henni að tala rétt.
Er málfræði ekki það besta?
Ekki spurning.
Hún er bæjarstjóri Klikkaðabæjar.
Stórkostlegt. Heit súpa.
Reyndar er þetta köld gúrkusúpa.
Ég elda aldrei heitan mat.
Ég óttast að það gæti kviknað í eldavélinni.
Hvar er bróðir þinn? -Í eldhúsinu.
Kláus? Hvað ertu að gera? -Sækja munnþurrkur.
Munnþurrkur eru hérna.
Ekki standa við ísskápinn. Hann kremur þig ef hann fellur.
Allt í lagi.
Vill einhver skoða ljósmyndir?
Ekki skera ykkur.
Er þetta lke?
Var hann ekki myndarlegur?
Þú hefur gert ýmislegt, Jósefína.
Varstu ljónatemjari?
Ég var ævintýragjörn þegar lke var á lífi.
Monty frændi? Þekktir þú hann?
Nei, þetta er ekki góð mynd af mér.
Eru þetta ekki foreldrar okkar?
Var þetta einhvers konar klúbbur?
Hvers vegna eruð þið öll með sjónauka?
Þetta er ekki góð mynd af mér.
Lést lke í eldsvoða?
Nei, alls ekki, kjáninn minn.
Blóðsugur átu hann.
Ég skal sýna ykkur.
Passið ykkur, þið lamist
ef þið verðið undir ljósakrónunni.
Við lke rannsökuðum allt Sorgarfljótið,
allt frá Andstyggðarhöfn
og að Þykkhelli sem er þarna.
Blóðsugurnar gerðu árás nálægt þessum steini.
Blóðsugur Sorgarfljótsins hafa sex beittar tennur
og gott nef.
Þær eru blindar en finna lykt af mat á manni langar leiðir.
Ef þær finna matarlykt birtist blóðsuguger.
Ég sagði honum að bíða í klukku- stund áður en hann færi þangað.
En...
Hann beið aðeins í 45 mínútur. Og...
Afsakið, börnin góð.
Kláus. Þetta er einkasvæði. Þetta var herbergi lkes.
Guð minn góður, hvað ég hata þennan stað.
Hefur þér aldrei dottið í hug að flytja?
Kannski líður þér betur ef þú flytur frá Sorgarfljótinu.
Ég gæti aldrei...
Ég gæti aldrei selt þetta hús.
Ég er dauðhrædd við fasteignasala.
Það er til tvenns konar ótti.
Rökréttur og órökréttur.
Að óttast fasteignasala er órökréttur ótti.
Er þetta slæmur tími?
Við verðum að koma henni út úr húsinu.
Passið ykkur á lárperunum.
Steinninn festist oft í hálsi.
Þessi vagn gæti losnað og keyrt yfir okkur.
Það er allt í lagi, Jósefína frænka.
Skoppandi Drottinn í Jehóvabrókum.
Er þetta svartidauði?
Nei, þetta var mér að kenna.
Fyrirgefðu hvernig ég rakst á systur þína.
Jósefína, þetta er... -Þið eruð glæsilegar.
Sérstaklega þú.
Jósefína frænka...
Leyfðu mér að kynna mig. -Kláus og ég getum kynnt hann.
Segðu "við Kláus".
Það skiptir ekki máli. -Skiptir ekki máli?
Ertu að djóka?
Kannski er þetta bara þvaður í gömlum sjómanni
en málfræðin er mikilvægari
en nokkuð annað í heiminum.
Er það?
Hún er á þörfinni.
Hún er potturinn og pannan. Höfuðatriðið.
Án góðrar málfræði
færi allt keflið öfugt yfir snúðinn.
Þú kannt heldur betur að beita orðatiltækjum.
Ég get líka sveigt þau fram og til baka.
En það er auðvitað allt í þínum höndum.
Hrappur kafteinn.
Til þjónustu reiðubúinn.
Hann er að ljúga. Þetta er Ólafur greifi.
Hræðilegi maðurinn sem þið vöruðuð mig við? Hvar?
Fyrir framan þig. -Hvar er hann?
Fyrir aftan Hrapp kaftein? -Nei.
Ég tek í lurginn á honum
og læt hann kenna á því.
Hrappur kafteinn er Ólafur greifi.
Ég nenni þessu ekki aftur.
Börn náttúrunnar...
Hvað ertu að gera við aumingja manninn?
Ég biðst afsökunar.
Þetta verður sárt í fyrramálið.
Þetta skiptir ekki máli, góða.
Hann er nýskriðinn úr barnafötunum.
Ég hef lent í þessu áður. Eftir að blóðsugur Sorgar- fljótsins
átu af mér fótinn.
Hvers vegna beið ég ekki í klukkustund fyrir sundið?
Hví ekki? Ó mig auman, hví ekki?
Þær átu líka manninn minn. -Ég trúi þér ekki.
Það er alveg satt.
Þessar árans blóðsugur dæmdu mig til eilífs hopps.
Reyndar fæ ég alltaf bestu bílastæðin
en hver elskar einfættan mann með andlit eins og hænurass?
Ég er einmana eins og sílamávur á steini.
Hrappur kafteinn.
Vilt þú snæða kvöldverð með okkur í kvöld?
Nei. -Nei.
Ég veit það nú ekki.
Ég gæti rispað gólfið með þessum trépinna.
Þá leggjum við bara dagblöð yfir það.
Börnin ætla að elda Puttanesca-pasta.
Einmitt það sem ég borðaði áður en ég missti fótinn.
Jesús minn,
ég ætla að fara heim með Hrapp kaftein.
Kaupið hráefni í eitthvað annað en Puttanesca-pasta.
En... -Það er ekki setning, Kláus.
Jósefína frænka.
Þið eruð ekki búin að borga.
Börn í dag.
VEIT EINHVER HVAR ÞÚ ERT?
Jósefína frænka?
Ertu hérna? -Jósa frænka?
Ertu hérna?
Jósefína frænka?
Æ, nei.
Það er um seinan.
Við komum of seint.
Hvað stendur þarna?
Þetta er sjálfsmorðsbréf.
Fjóla, Kláus og Sunna.
Þegar þið lesið þetta verð ég látin.
Hjartað er kalt sem íþ og lífið er óbyrilegt.
Íþ og óbyrilegt? -Haltu áfram.
Þið vitið ekki hvernig það er að vera ekja.
Ekkja er skrifað með tveimur k-um. -Skiptir ekki máli. Haltu áfram.
Eða hvers vegna ég frem sjálfshíg.
Ekki víg?
Auðvitað er erfitt að skrifa svona bréf.
Hún lifði fyrir málfræði. Hvers vegna gerir hún mistök?
Þú gætir gert mistök ef þú hefðir sjálfsvíg í hyggju.
Þetta er fyrir bestu.
Mín hinsta ósk er að Hrappur kafteinn fái forræði yfir ykkur
en hann er "helljar" heiðvirður maður.
Þetta er hans ráðabrugg.
Hann lét hana skrifa þetta og henti henni síðan út.
DULMÁL Í SEINNI HEIMSSTYRJÖLDINNI
Þetta er dulmál, ekki sjálfsmorðsbréf.
Þetta á að vera ís en ekki íþ.
Hérna ruglast y og æ.
ÞYKK...
ÞYKKHELLIR
Alla leið að Þykkhelli sem er þarna.
Hún er ekki dáin. Hún er að fela sig.
Þykkhellir?
Sunna.
ELDUR
Hann rannsakaði eldsvoða.
Forðum okkur, Kláus.
Farðu frá ísskápnum. -Hvað segirðu?
Hann kremur þig ef hann fellur.
Ég trúi því ekki.
Er þessu lokið?
Fjóla, þú ættir að binda upp hárið.
Ertu með einhverjar hugmyndir, Fjóla?
Réttu mér slökkvitækið.
Hvers vegna?
Því við verðum að færa akkerið.
Hvað áttu við? -Hjálpaðu mér.
Brjótum bitann á þremur.
Brjótum við hann?
Hann heldur okkur uppi. -Nákvæmlega.
Bastu hárið nógu fast? -Á þremur.
Einn.
Tveir.
Þrír.
Bíddu.
Haltu þér, Sunna. Núna.
Hvað gerum við nú?
Hún er á lífi. Tölum við lögregluna.
Nei. -Hvað þá?
Það hlustar enginn á okkur. Ekkert þeirra gerir það.
Ólafur gefst aldrei upp. Finnum Jósefínu sjálf.
Sælir, krakkaormar. Ég er Hrappur kafteinn, nýi forráðamaðurinn ykkar.
Verið kyrr þarna og við komum hingað.
Hefur þú lesið bækur um siglingar?
Kláus hafði lesið 15 bækur um siglingar
og tvær um veðurfræði.
En það er eitt að kunna hlutina
og annað að framkvæma þá.
Ekkert gat undirbúið þau fyrir ferðina að Þykkhelli
á þessu reiða og skapilla vatni.
En þegar storminn og öldurnar lægði
voru Baudelaire-börnin ánægð með frammistöðuna.
Þau fundu fyrir gleði í þessu gæfusnauða lífi.
TIL SÖLU
Þeim tókst það.
Ef verndari þeirra gat ekki bjargað þeim
urðu þau að bjarga verndara sínum.
Jósefína frænka?
Ertu hérna?
Jósefína frænka?
Börnin mín.
Ykkur tókst að ráða dulmálið í miðanum.
Þú ert óhult.
Þetta var hræðilegt.
Ólafur greifi lét mig skrifa þetta
og það var hryllingur að gera þessar villur.
Komuð þið með mat? -Mat?
Við lentum í miklu óveðri.
Hvernig eigum við að lifa í þessum helli án matar?
Lifa í hellinum?
Þú verður að koma aftur með okkur.
Þú gafst okkur til Hrapps en getur sannað svikin.
Það er of hættulegt. Mér þykir það leitt.
Þú hefur forræði yfir okkur og átt að passa okkur.
Ég vil ekki tala um þetta.
Þú veist að þessi hellir er til sölu.
Hvað með það?
Bráðum kemur fólk að skoða hann.
Þar á meðal verða fasteignasalar.
Jósefína frænka... Hvað þýðir þetta?
Hvar fannstu þetta? -Í herbergi lkes.
Eldsvoðarnir.
Hvers vegna var hann að rannsaka eldsvoða?
Við gerðum það öll. Monty frændi, lke og...
Foreldrar okkar.
Þau leiddu hópinn.
Börnin góð...
Í þessum heimi er til bæði gott og vont fólk.
Þeir sem kveikja elda og þeir sem slökkva þá.
Hver gerir þetta? -Er það Ólafur?
Ég hef sagt of mikið.
Vitneskjan fór illa með foreldra ykkar.
Foreldra okkar?
Hvað sögðu þau?
Við áttum ekki að yfirgefa hellinn.
Við getum snúið við. Ég ætti að ráða við fasteignasalana.
Jósefína frænka. Hvað sögðu foreldrar okkar?
Við munum deyja.
Hvað segirðu?
Blóðsugurnar.
Eins gott að ekkert okkar hefur borðað nýlega.
Það er ekki rétt.
Jósefína frænka.
Það er sprunga á bátnum.
Hvað gerum við nú?
Þær eru að éta bátinn.
Við erum að sökkva.
Róðu, Kláus. -Við erum dauðadæmd.
Þetta hjálpar ekki til, Jósefína frænka.
Þarna er bátur. Við erum hérna.
En þótt blóðsugurnar geti verið hræðilegar
var nokkuð enn verra á leið gegnum þokuna.
Halló, halló, halló.
Ég saknaði ykkar.
Þið virðist vera hjálparþurfi.
Þú þarft hjálp þegar við komum heim og Jósefína segir til þín.
Ég fer í fangelsi og þið verðið öll hamingjusöm.
Þið eyðið tíma í uppfinningar, lestur og að brýna apatennur.
Hugrekki og göfuglyndi sigrar að lokum.
Þessi grimmi heimur verður kátur og ljúfur
og allir dansa og syngja eins og öggulitlir álfar.
Hamingjuríkur endir. Höfðuð þið slíkt í huga?
Ég held að enginn trúi dauðri konu.
Þú snertir hana ekki. Hún segir sannleikann.
Ég segi ekki orð.
Ekki kasta mér fyrir blóðsugurnar. Þú mátt hirða peningana og börnin.
Gerðu það.
Velkomin um borð. Vandræðaböggull.
Ég fer héðan, lita hárið á mér og skipti um nafn.
Hvað með okkur? -Þögn á meðan þeir fullorðnu tala saman.
Kannski þarf ég ekki að drepa þig.
Eftir brelluna við gluggann
yrði ekki auðvelt að treysta þér.
En...
Ég gæti sýnt miskunn.
Er ekki.
Hvað segirðu?
Þú sagðir að það yrði erfitt að treysta mér
en ættir að segja
að það væri erfitt.
Þakka þér fyrir að leiðrétta mig.
Það var lítið.
Nei, Jósefína frænka.
Þú mátt ekki...
Stökktu.
Þið vitið hvað gerist næst.
Jósefína frænka.
Við gerðum allt sem við gátum.
Ekki segja orð.
Krakkar mínir.
Eruð þið þarna? -Herra Poe, við erum...
Að drukkna.
Ég bjargaði stráknum frá blóðsugunum.
Aftur í djúpið, djöfullegu puttar.
Þið étið ekki höfuð þessa drengs í dag.
Ólafur greifi? Hvað ert þú að gera hérna?
Herra Poe.
Hvað ert þú að gera hérna, Ólafur?
Ég veit að ég hefði ekki átt að koma.
En ég varð að koma þegar ég frétti að þau væru í háska.
Jafnvel þótt ég geti ekki séð um þau.
Ég hafði ranga skoðun á þér, Ólafur greifi.
Nei. -Nei.
Nei.
Þú hefur sannað að þú ert mjög hæfur forráðamaður.
Það væri ábyrgðarleysi að gefa þér ekki fullt forræði á ný.
Án þín væru... -Ekki segja það.
Ég þoli ekki þá hugsun að missa gullmolana mína.
Jafnvel þessi gríðarlegi arfur myndi minna mig stöðugt á sorg mína.
Hafðu engar áhyggjur af því.
Þú erfir ekki neitt þótt eitthvað komi fyrir þau.
Hvað áttu við?
Nema þið tengdust gegnum ættir eða hjónaband.
Virkilega?
Herra Poe... Sagði ég þér frá nýja leikritinu okkar?
Ólafur greifi. Brúðkaupið mikla eftir Ófeig Larfa.
Gagnrýnandi.
Herðasláin, herra. -Ekki reyna að smjaðra.
Hvað er hann að bauka? Hvaða leikrit er þetta?
Þetta er bara skálkaskjól
því ef tveir aðilar giftast
geta þeir fengið alla peninga hvors annars.
Þetta er leikrit. Við getum ekki gift okkur í leikriti.
Ekki það? Launráðamenn.
Sesar verður að deyja.
Giftingin er aðeins lögleg ef dómari sér um hana.
Það stendur hérna.
Strauss dómari, ertu tilbúin í fyrsta hlutverkið þitt?
Takk.
Mikið ert þú falleg, Fjóla.
Þú ert brúður og ég dómari en hvar er brúðguminn?
Þú skilur þetta ekki. Leikritið er raunverulegt.
Já.
Það verður að vera ekta. Þess vegna ert þú með okkur.
Alla hina leikarana skorti allt...
Hvert er orðið?
Hár? -Hendur?
Allan trúverðugleika.
Mundu nú...
Þetta verður að vera alveg eins og ekta brúðkaup.
Hér eru umboðsmenn að leita að leikkonu á þínum aldri.
Allt hvílir á þessu.
Hvers vegna sagðir þú það?
Guð minn góður. -Í förðun með hana.
Njóttu vel og mundu að nýta stressið.
Þetta er rugl.
Fjóla er fjórtán ára og má ekki gifta sig.
Jú, ef forráðamaður leyfir það og hver er hann?
Það er ég.
Flettu því upp, bókaormur.
Þú játast mér og skrifar undir hjúskaparvottorð
og þá verður þú mín yndislega brúður.
Þú getur eldað, tekið til, skrapað líkþorn af mér
og klippt þykku, gulu táneglurnar á mér.
Hjónaband er erfitt og maður verður að leggja hart að sér.
Ég játast þér aldrei.
Þú gerir það
þegar þú hefur litið þangað upp.
Slepptu henni. -Mín er ánægjan. Sleppið henni.
Nei. -Augnablik.
Ef þú segir ekki já eða ef eitthvað truflar sýninguna
segi ég aðeins eitt orð í þetta
og niður kemur barnið með vöggu og allt. Klang.
Hvernig gætir þú það? Hún er bara smábarn.
Fjóla mín.
Þú ert fjórtán ára.
Þú ættir að vita að þú færð ekki allt sem þú vilt.
Viltu hamingju og þak yfir höfuðið?
Þitt eigið heimili og allt það kjaftæði?
Hvað með það sem ég vil?
Ég vil auðæfin ykkar
og að lögreglan hætti að rannsaka mín mál.
Þú hjálpar mér að fá það sem ég vil.
Í kvöld.
Áhorfendur bíða.
Dömur og herrar. Klappið saman höndum eða krókum
fyrir brúðkaupinu mikla.
Þú mátt þetta ekki.
Ég verð að gera það.
Nei, mundu að það er alltaf eitthvað.
Nei, ekki núna.
En... -Inn með þig, úlfaldi.
Farðu, Kláus.
Farðu.
Reyndu að drífa þig, hnúðalúðinn þinn.
Ekkert í veröldinni heldur greifanum frá ástmey sinni.
Ekkert í veröldinni.
Ekki neitt.
Yndislegur dagur fyrir brúðkaup.
Aðeins ef myndarlegi greifinn gæti fundið brúði sína.
Hann er svo vel hærður og svo hugrakkur.
Enginn jafnast á við greifann.
Hvað gæti Fjóla gert?
Hann hefur tafist í hetjulegum bardaga.
Það er alltaf eitthvað. Það er alltaf eitthvað.
Sköllóttur og þögull biðill hefur stolið hjarta brúðarinnar.
Því miður er brúðguminn ekki herramaður
og alls ekki jafn myndarlegur og greifinn.
Aðeins ef þau gætu fengið kraftaverk.
Svo hugrakki greifinn gæti komið og bjargað...
Þetta verður svo sannarlega ekki mikið brúðkaup.
En dokið við.
Hvað er þetta?
Þetta er greifinn á lítilli flugvél.
Ég vissi ekki að þetta væri svona dýrt leikrit.
Já, ég er kominn til þess að kvænast brúði minni.
Ég hef komið þér á óvart, herra.
Varúð: Næsta atriði er frekar gróft.
Snáfaðu, kóninn þinn.
Hárlausa lubbamenni.
Hafðu þetta og þetta.
Gæti ég fengið smá slaka?
Byrjum brúðkaupið.
Ekki horfa niður.
Vilt þú, Ólafur greifi,
taka þér þessa stúlku sem eiginkonu,
gegnum súrt og sætt þar til dauðinn aðskilur ykkur?
Þar til dauðinn...
Svo sannarlega.
Vilt þú, Fjóla Baudelaire taka þér Ólaf greifa
sem eiginmann þinn,
gegnum súrt og sætt þar til dauðinn aðskilur ykkur?
Strauss dómari...
Já.
Hún á ekki skilið að eiga hann. -Nei.
Varstu að hugsa það? -Ég er sammála þér.
Þá er eitt eftir.
Nú þarf hamingjusama parið að skrifa undir sáttmála
og þá verður hjónabandið...
Bæði opinbert... og löglegt.
Hvar er lykillinn að lásnum, Sunna?
Augað.
Hægri hönd, takk.
Börnin góð. Ég verð því miður að segja ykkur
frá óheppilegu atviki.
Foreldrar ykkar létust í eldi
sem grandaði öllu setrinu.
Þetta gerist ekki svo auðveldlega.
Drífðu þig.
Fyrir aftan þig.
Sjáðu hvað ég gerði við fallega heimilið þitt.
Klárum dæmið.
Stjóri?
Hvað viltu? Ég er frekar upptekinn.
Það kom upp vandamál. -Hvar ertu?
Líttu upp.
Blessaður.
Þannig lýkur leikritinu.
Ólafur ætlaði að drepa Sunnu ef ég giftist honum ekki.
Bull og vitleysa.
Nei, hlustaðu á mig.
Hann kvæntist mér til þess að fá Baudelaire-auðæfin.
Reyndar er það satt.
Við Fjóla erum í raun hamingjusamlega gift.
Eins og þið sjáið
giftumst við með löglegri og vel sóttri athöfn
með hjálp ekta dómara.
Guð minn góður. Hvað hef ég gert?
Fyrirgefðu. Ég vissi þetta ekki.
Fyrst á dagskrá:
Ég læt tvo aðila ættleiða hina ormana
og sendi þau þvert um jörðina.
Börnin eru óþolandi þegar þau eru saman.
Þú ert andstyggilegur.
Handtaktu hann.
Fyrir hvað?
Fyrir að vera gráðugt skrímsli. -Áfram nú.
Er ég skrímsli?
Þið eruð skrímslin.
Þú getur það.
Börnin vöruðu ykkur við en þið hlustuðuð ekki.
Ekkert ykkar hlustar á börnin.
Áfram nú. -Þykist þið öll vera saklaus?
Þið eruð samsek.
Þetta skjal staðfestir að ég er moldríkur.
Áfram nú.
Þið getið ekkert gert við því.
Var þetta of grimmilegt?
Gefðu mér smá gagnrýni.
Hjónabandið er erfitt.
Meðan ég man, þá ertu ömurlegur leikari.
Svona nú...
erum nú skynsöm.
Ef þið gerið eitthvað við mig eruð þið ekkert betri en ég.
Auk þess er það mjög slæmt fordæmi.
Sekur.
Til allrar hamingju var Ólafur handtekinn
fyrir of marga glæpi til að telja upp.
Dómarinn ákvað að fyrir lífstíðardóminn
yrði Ólafur að þola allt
sem hann gerði við börnin.
Burt með ykkur.
Æ, nei.
Baudelaire-börnin sigruðu að lokum.
Þau komu upp um grimman og hæfileikalausan brennuvarg
og leystu ráðgátuna um Baudelaire-eldsvoðann.
Aðeins ef réttlætið næði fram að ganga.
Ólafur hvarf þegar kviðdómur jafningja dró dóminn til baka.
Baudelaire-börnin vissu ekki hvað beið þeirra.
Eitt vissu þau þegar þau stigu upp í bíl herra Poes.
Þau héldu áfram.
Engar áhyggjur.
Lögreglan nær Ólafi greifa eflaust mjög bráðlega.
Nú getum við gleymt þeim skelfilega manni.
Áður en við förum
getum við stoppað á einum stað.
Fjóla, Kláus og Sunna. Þetta er til okkar.
Sjáið alla stimplana.
Það hefur farið til Englands,
Rómar, Kenýu og Íslands.
Ég veit ekki einu sinni hvaðan þessir eru. -Frá hverjum er það?
Herra og frú Baudelaire
Mömmu og pabba.
Þetta er bréfið.
Bréfið sem kom aldrei.
Kæru börn, við höfum saknað ykkar gríðarlega mikið.
Við urðum því miður að lengja dvöl okkar.
Einn daginn, þegar þið eruð orðin eldri,
kynnist þið vinum okkar
og öllum háskaförunum.
Oft virðist heimurinn grimmur og ískyggilegur.
En trúið því að í honum er meira af því góða en því vonda.
Þið verðið aðeins að leita nógu vel.
Það sem virðist vera fjöldi óheppilegra atvika
gætu verið fyrstu spor mikils ferðalags.
Vonandi komum við fljótt heim til ykkar.
Ef bréfið kemur áður megið þið vita að við elskum ykkur.
Við erum stolt af því að vita að hvað sem gerist,
hugsið þið um hvert annað af góðmennsku og hugrekki.
Eins og þið hafið ávallt gert.
Munið eitt, kæru börn, og gleymið því aldrei.
Sama hvar þið eruð. Munið að meðan þið standið saman
eigið þið fjölskyldu og heimili.
Ástarkveðja, foreldrar ykkar.
Það er hægt að gefa börnum ábyrgð á marga vegu.
Ein lítið þekkt og furðuleg aðferð
er að gefa þeim sjónauka.
Kæri lesandi, margir þekkja hvorki eymdina né sorgina.
Þeir leita huggunar í gleðiríkum myndum
um tístandi fugla og flissandi álfa.
Aðrir vita að alltaf má leysa ráðgátur.
Þeir leita huggunar með því að skrá mikilvæga atburði.
En þessi saga fjallar ekki um slíkt fólk.
Þessi saga fjallar um Baudelaire-fjölskylduna.
Það er fólk sem veit að það er alltaf eitthvað.
Eitthvað að uppgötva og eitthvað að lesa.
Eitthvað að bíta í og eitthvað að gera
til að mynda griðastað, sama hversu smár hann er.
Það gleður mig að segja að Baudelaire-börnin
voru svo heppin að eiga hvert annað.
Endir